Dertig vrolijke zeilvrienden van VoCASA zeilden in Woudsend onder straffe wind. Het zeilen was een, lekker eten, drinken en feesten het andere hoogtepunt. Kijk naar het filmverslag van Bas Bastiaans.

Bijzondere algemene ledenvergadering op donderdagavond 14 juni
Noteer ook donderdagavond 14 juni in je agenda. Vanaf 20 uur houden beide verenigingen dan hun bijzondere Algemene Ledenvergadering waarop je als lid je fiat kan geven aan de intentieverklaring van beide volleybalclubs om te komen tot een fusie.

Laatste nieuws: In beslag genomen door de fusie hebben we over het hoofd gezien dat op woensdagavond 13 juni ook de EK-wedstrijd Nederland-Duitsland plaatsvindt. De nieuwe datum voor de ALV’s bij beide clubs is donderdag 14 juni.

Door een verslaggever

Persoonlijke fouten en een niet scherpe spelverdeling van Buis in combinatie met een rugklachthebbende diagonaal Sniekers, die niet alle potten kon breken leidden ertoe dat de sets onnodig verloren gingen. ‘Na de 17-15 voorsprong in de 2e set (1e set nipt verloren met 25-23) ging er niet veel meer goed’, concludeerde middenman Van Luyk, die zelf overigens weer eens het niveau haalde wat van hem verwacht mag worden. Na vijf kwartier zweten stond een 0-3 stand op het bord (23-25, 20-25, 20-25). Blauw-Wit vierde zijn feestje en ook de stroboscopische hup-hup-hup-hup-hup-ADHD’er was duidelijk in zijn nopjes.

Dinsdag 8 mei, louter enkele dagen later kon het vlaggenschip van Nijmegen zich revancheren in het altijd pittoreske Twello (dat is een gehucht achter Apeldoorn). Flinke afwezigheid van onder andere aanvoerder Sniekers, middenmannen Van Luyk en Bremer zorgde voor de oproeping van G. van Pruissen (het broertje van…), Hudepohl (inmiddels getrouwd) en Kwabbenberg (uit het team van Kets van Kempen…). Laatstgenoemde acteerde de gehele pot fantastisch op de diagonaal. Coaching werd verzorgd door 2e spelverdeler Gerrits (die eigenlijk veel beter is dan de eerste…) en ex-Twellonaar Van Rossem, die op onnavolgbare wijze de opstellingbriefjes invulde.

Maar nu de wedstrijd. Interim-aanvoerder Buis verrichte de tos en zorgde voor speelhelftwisseling en opslag. In de goed gevulde sporthal werd de thuisploeg opgezweept door het publiek. De meningen over het vrouwelijk schoon waren daar overigens verdeeld. Waar Van Pruissen kwijlde bij het aanzien van dames 1, bleek Rutgers wat kieskeuriger, en waar Marsman zijn zusje had meegenomen voor Eggermont, gaf Buis de voorkeur aan Charin het barmeisje.

Het was een wedstrijd die eigenlijk voor de neutrale toeschouwer heel leuk was. Niet zo zeer vanwege het hoge niveau van de teams, maar de spanning vergoedde veel. En ook het arbitersduo deed hier prima aan mee. Enkel het uitteam werd regelmatig afgefloten door de muts op de bok, het thuisteam mocht wel technisch falen. Mooi om te zien hoe buitenman Van Heesch zich helemaal opvrat en zijn agressie vertaalde in snoeiharde buitenballen. Toch ging de 1e set met 25-23 verloren door veel te veel kansen niet te pakken. Echter had iedereen het idee dat dit geen team was waar je 3 sets van kon verliezen. En zo geschiedde ook niet. In de 2e set waren de verhoudingen zeer duidelijk en werd de stand gelijk getrokken. Maar mede door het niet op tijd afstand nemen en scheidsrechterlijke dwalingen kon Twello toch weer de voorsprong vatten, maar daarna werd het ijzig stil in de bomvolle sportaccomodatie. Een duidelijk 4e set zorgde voor een beslissende 5e. Na een gewonnen tos en tactisch kantkeuzespel werd zonder spanning de 5e set binnengehaald. Twello kwam nog wel op 1-0 door een aanvalsfout, maar daarna viel louter hoongelach hen ten deel. Na het laatste punt werd er volop gehost, het publiek werd bedankt en eveneens Toon voor zijn inzet van het afgelopen halfjaar. De terugweg was nog lang, en werd verlengd door een afgesloten afslag op de A50, die veel te laat werd aangegeven.

Zaterdag spelen Twello en Blauw-Wit nog tegen elkaar. Na de verwachte zegen van Blauw-Wit zal VoCASA als 2e eindigen in de nacompetitie en zal het moeten afwachten of dit genoeg is voor promotie.

Het programma:
13.00 clinic mini’s
14.00 clinic B- en C-jeugd
15.30 demonstratiewedstrijd Switch’87 – Sliedrecht Sport

Over komende trainers gesproken: Ze staan te trappelen van ongeduld, willen graag beginnen (begin Mei). Hun namen zoemen al rond in Nijmegen en verre omstreken. De gaande trainers en de zichzelf al een schop onder de kont gegeven trainer (Karel Mollenafknaller) zijn al wel bekend. Dat de Karel M. zijn biezen moest pakken, lag na de laatste beschamend verloren kompetitiewedstrijd van heren 2 voor de hand. De chemie tussen spelers en trainer leek ineens weg. Waar hebben wij dat meer gehoord en gelezen? Bertus en Frits waren het er unaniem niet over eens dat de behaalde 3e plaats ronduit teleurstellend was. Er had meer ingezeten als de kalende trainer iets gedurfder had willen wisselen. De later binnen gefrommelde coach Jan Klotsing blonk ook al niet uit in besluitvaardigheid en daadkracht. Deze man is alleraardigst, innemend en charmant, maar te Goed voor dit met enkele jonge talentrijke spelers doorspekte KRASSE KNARREN team.

Zo konden bijvoorbeeld spelers blijven staan, omdat er gewoonweg geen adequate wissels voorhanden waren. Of ze bleven binnen de volleyballijntjes acteren, omdat Jan en Karel een onbegrensd, vaak onbegrepen, nergens op gebaseerd vertrouwen hadden in de opzichtig vaak falende, ‘flunkende’, ketsende spelers van Volglasja 2. Komt nog bij dat Peerke Zandtafel zich steeds dominanter ging profileren als volleybal betweter, hij wilde de laatste wedstrijd niet eens meer spelen en wendde een onschuldige spierscheuring (of was het een gespierde scheur?) aan om niet mee te hoeven doen. De vertroebelde sfeer binnen het zwalkende team lijkt ons daarom afdoende verklaard.
Het kwetsbare team zelf wist zelf ook niet wat het wilde en wat het kon. “Worden we nu 2e of 3e?” was de prangende vraag de laatste 4 weken van het seizoen. Frits Rits vernam uit vervuilde bronnen van een TC lid dat ‘men’ niet verder wilde met de beide mannen. Jawel, u leest het goed, want ook Ben Abe Ling (overigens geen familie van Tjeu La Ling) mag zijn volleybal attributen aan de rododendrons/wilgen/kastanjeboom * hangen.
*( doorstrepen wat eventueel niet van toepassing kan zijn)

Ben Abe was het afgelopen seizoen een toonbeeld van rust en kalmte bij de heren van het matig presterende team van VolKaasje 1. Heren 1 speelde teveel 3-2 wedstrijden, waarvan er weliswaar veel werden gewonnen, maar zo werden wel ‘erg veel punten gemorst’ zoals dat zo fraai heet. BarTinus Bouterse zal Ben Abe nog gaan missen en Frits Rits met hem.

Een paar feiten sijpelden al door. De jongeman Boris Ros’m erin wil hogerop, Dicky Kotszak gaat zich ontwikkelen bij heren 1. De routiniers Arjen Hiep Hoitsma, Jasper Over De Sgreef willen zich beraden over hun volleyknaltoekomst en het vaderschap in het bijzonder. Peer Zandtaart ziet een eventueel trainerschap van een Top team wel zitten. De zich sterk ontwikkeld hebbende Pim de la Brûlée wil wel doorgaan. Tim der Henker gaat alleen voor een sfeerrijk team. Hertog Bas Bavaria wordt hinderlijk opdringerig benaderd door vrouwen en andere leuke sexy meisjes en wil niet echt kiezen voor een glanzende carrière.

Mark van de Billenburgt klaagt steen en schouder over de trainingsbelasting en gaat waarschijnlijk een dokterscarrière beginnen. Dat jochie kan trouwens hard uithalen met dat linkerhandje van ‘m. Sebastiaan van Bruisen wil eerst wat aan zijn aanvalsaanloop schaven, zijn duim (waar hij al zijn verhalen uitzuigt) laten herstellen, alvorens hij het definitieve besluit neemt of hij wel door zou mogen gaan. De licht buikende (Het lijkt wel, of hij een bal onder zijn shirt verstopt houdt) Karolis Mollenfokker overweegt toch maar niet te blijven. Ondanks de leuke succesjes die de beste man bij heren 2 behaalde. Als hij weg gaat, dan probeert de brave borst om een ieder te slim af te zijn (zo vertrouwde hij mij na 1 glaasje Spa geel toe). Hij wil de sportzaal van VoCaSa stiekem door een tochtige nooduitgang verlaten.

Kortom: Bij heren 2 kunnen ze weer aan een nieuw team gaan bouwen en Frits zal het hele proces weer hinderlijk gaan volgen. Tot slot nog een leuke mop: De professor vraagt in een les geneeskunde: “Wie kan mij zeggen welk menselijk orgaan 9 maal kan vergroten?” De hele klas zwijgt. Na enige tijd steekt een meisje aarzelend haar hand omhoog en zegt stilletjes: “De penis.” Waarop de professor antwoordt: “Neen juffrouw, … het is de oogpupil… maar wilt u uw partner uit mijn naam feliciteren?!”
TOT LEES.
FRITS RITS.

Waarom fuseren?
Er zijn veel redenen om te fuseren. We willen elkaar aanvullen en de sport versterken. Wij zien sinds het begin van de samenwerking dat onze verenigingen steeds meer naar elkaar toe groeien, niet alleen in niveau, maar ook in sfeer. In de huidige verenigingsstructuren hebben wij dezelfde knelpunten: te weinig beschikbare zaalruimte (en voor VoCASA een verouderde hal), beperkte invloed om hier verandering in te brengen, concurrentie in de selectieteams die het niveau niet ten goede komt, halve jongensteams bij beide verenigingen, overbelasting van vrijwilligers en last but not least wordt het steeds moeilijker om iedereen zoveel mogelijk op zijn eigen gewenste niveau te laten spelen.

Waarin vullen we elkaar aan?
Bij VoCASA is er te weinig jeugd en bij Pegasus is het inpassen van jeugd in de seniorenteams al een aantal jaren lastig. We hebben te maken met wachtlijsten voor de senioren dames. We vullen elkaar ook aan omdat VoCASA ervaring heeft met topvolleybal en Pegasus sterk is in de breedtesport. Gevoegd bij de ondersteuning die de gemeente ons bijvoorbeeld bij het oplossen van ons accommodatievraagstuk wil bieden, zien wij een unieke kans door onze clubs in elkaar te schuiven. Dit levert een aantal voordelen op:
• Iedereen kan zoveel mogelijk op zijn of haar gewenste niveau spelen.
• Meer keuze voor leden om te spelen in een selectieteam of als gezelligheidsteam bij elkaar te blijven.
• De jeugd kan doorgroeien naar zijn/haar topniveau, zonder dat dit beperkt wordt door gebrek aan gelijkgestemden of ten koste gaat van minder goede spelers (sociaal wisselen of alleen maar basisspelers).

Kortom: voor ieder wat wils, met de mogelijkheid om nog verder uit te breiden. Denk aan zitvolleybal voor geblesseerde of mindervalide spelers of veteranenvolleybal/recreantencompetitie.

Verder bouwen aan pijlers: jeugd, breedte en top
Met deze integratie kunnen we alle drie pijlers, jeugd, breedte en top, waarborgen en uitbouwen. Tevens kunnen we een professionele organisatie neerzetten. Daar waar nu nog zaken fout gaan of we teveel vragen van vrijwilligers, kunnen we de lasten gelijkmatiger verdelen en het plezier voor iedereen verhogen. Een verenigingsmanager is een optie waaraan we denken.

Thuisbasis Ark van Oost
Zowel Pegasus als VoCASA hebben nog steeds gebrek aan kwalitatief en kwantitatief voldoende zaalruimte. Hierdoor moeten leden soms naar Malden en Wijchen uitwijken om te kunnen trainen en spelen de mini’s van Pegasus al helemaal niet in hun eigen thuishal, hetgeen niet ten goede komt aan het verenigingsgevoel (belangrijk voor de binding en inzet van leden) en de gezelligheid. Het is bijna onmogelijk deze puzzel op te lossen. Wij willen een centrale accommodatie betrekken, waar iedereen uit de vereniging terecht kan en uitwijken naar één andere accommodatie. Wij zien De Ark van Oost als de toekomstige thuisbasis zijn met daarnaast een grote dependance. Wij bespreken met de gemeente Nijmegen over hoe en wanneer we dit vorm kunnen geven.

Uitgangspunten (volleybal, volleybal en nog eens volleybal)
Natuurlijk zien we ook haken en ogen aan deze fusie en mogelijke knelpunten. Daarom vinden wij het belangrijk dat de nieuwe situatie vanuit drie uitgangspunten gevormd wordt. Beide besturen zijn van mening dat de basis er als volgt zou moeten uitzien:
• Evenredige verdeling tussen jeugd, breedtesport en topsport zowel qua aandacht, opleiding, trainers als financiën
• Elke pijler (jeugd, breedte, top) heeft zijn eigen rol, nut en noodzaak
• De jeugd is de toekomst van de vereniging. Aandacht gaat uit naar het opleiden van de jeugd naar het hoogste haalbare en gewenste niveau voor het individuele lid

Breedtesport (zowel recreatief als competitief) vormt het hart van de vereniging. Deze groep is bepalend voor de sfeer in de vereniging, de continuïteit van de vereniging. Aandacht gaat uit naar iedereen op basis van gelijkheid met als uitgangspunt voor ieder wat wils. Moet een basiswaarde zijn en blijven.
Topsport is het uithangbord van de vereniging. Iets om trots op te zijn en om op zaterdagmiddag gezellig naar te gaan kijken en op maandagochtend in De Gelderlander alles over te lezen. Door de samenvoeging zijn we beter in staat jeugd op te leiden en hiermee zowel de breedtesport als de topsport te voeden. Dit zal voor wat betreft topsport leiden tot het behalen en vasthouden van een hoger niveau. De ambitie is om op termijn bij de mannen en vrouwen structureel in de eredivisie te spelen.

Blijft het bij dromen?
Inmiddels hebben we al wat stappen gezet richting de realisatie. Behalve met elkaar zijn we ook in gesprek met de gemeente Nijmegen (die ons streven naar een fusie ondersteunt), de Nevobo (die onze plannen ondersteunt) en gaan we het gesprek aan met mogelijke partners. Gespreksonderwerpen zijn het accommodatievraagstuk, ondersteuning, expertise (financieel, organisatorisch). Wij verwachten op korte termijn meer duidelijkheid te kunnen geven over de haalbaarheid van deze fusie en willen dan ook zo snel mogelijk een informatieavond plannen om iedereen te informeren en vragen te laten stellen.

In grote lijnen ziet het proces er als volgt uit:
➢ Tot nu toe oriënterende gesprekken besturen, gemeente Nijmegen en Nevobo.
➢ Mei 2012 informatiebijeenkomsten bij beide verenigingen
➢ Mei 2012 fusieteam instellen
➢ Juni/juli 2012 Algemene Ledenvergadering bij beide verenigingen (intentiebesluit)
➢ Seizoen 2012/2013 overgangsjaar, waarbij we daar waar nodig of wenselijk gezamenlijk teams vormen en vorm wordt gegeven aan de nieuwe organisatie en structuur (juridisch, financieel en organisatorisch). Een niet onbelangrijk onderdeel hierbij is om samen met de leden de vereniging van een naam te voorzien.
➢ 1e kwartaal 2013 Algemene Ledenvergadering bij beide verenigingen (definitief besluit)
➢ Seizoen 2013/2014 Start nieuwe vereniging

Wij realiseren ons dat dit een zeer ambitieus plan is, waarbij vele interne en externe factoren een rol spelen. Dit kan leiden tot aanpassing en bijstelling van het tijdspad.

Vragen, opmerkingen en meedenken
Voor vragen, informatie, meedenken, suggesties, aanvullingen, sponsoring en steunbetuigingen kun je terecht bij:
Stephan Haukes (06-46 33 85 86), voorzitter

Maar dit even geïrriteerd terzijde. Ik heb namelijk lang na moeten denken over het onderwerp van, alweer , een nieuw schrijfsel.
Jullie zeer toegenegen FRITS-ke toog daarom direct naar zijn boezemvriendin Nel Daad-Krachtich.
Nel is weliswaar ongelukkig getrouwd, maar dat weerhoudt haar niet om er een eerlijke maître (mannelijk voor maïtresse) op na te houden. Bovendien is mijn relatie met Bea Sluitink ernstig vertroebeld na een onderonsje ( zeg maar gerust een onder-kilootje) met Ilse Ik-ben-‘t Beu van dames twee.
Zo wil Bea Sluitink (haar meisjesnaam!) dat ik niet meer samen eet, niet meer samen wandel en fiets met haar, niet meer samen afwas en dat ik nog een paar hele leuke dingetjes niet meer samen met haar mag doen. Ja, Bea heeft een eigen willetje en wat ze in haar hoofd heeft , heeft ze niet in haar zitvlak zitten. Kortom: Ik heb behoefte aan wat aandacht en die krijg ik in ruime, opdringerige mate van Nel.

Genoeg afgedwaald, want jullie zitten niet te wachten op een pijnlijk kijkje in mijn privé sfeer.
Nel getrouwd met volleybaldeskundoloog Jubel Daad, was vroeger zelf een geweldige passer-in-de-weg-loper bij de derde klasser Hou Hem Hoog uit Berg en Dal. Zij heeft een heel verfrissende kijk op het volleybalspelletje als zodanig. Zij is bijvoorbeeld, dat weten maar weinig mensen, de bedenkster van de Technische TIJM OUD.
Nel moest in haar actieve carrière als volleybalster nogal vaak naar het toilet (HAD AANDRANG, zoals dat zo fraai heet) en vooral op momenten As ’t even niet uitkwam, dus tijdens de wedstrijd.
Zo’n lange Time Out vond Nel een hele uitkomst, al had ze aan die minuut vaak niet genoeg. Nel heeft namelijk een enorme grote kont en voor ze die in de slip heeft geperst, ben je zo maar een paar minuten verder. Maar goed, op de een of andere manier heeft Nel, daadkrachtig als ze is, die T.T-O. er weten door te drukken (wat een woordspeling!) bij de spelregelcommissie.
Nel had altijd al veel invloed, legde ‘veel gewicht in de schaal’ zoals dat zo fraai heet, bij de diverse commissies waar ze inzat. Hoe ze het voor elkaar kreeg, mag Joost weten (en hij weet het ook als énige) maar vele spelregelwijzigingen hebben wij te danken aan Nel Daad-Krachtich. Ja dat wisten jullie nog niet heren 1 lezers en stiekem meelezende dames van …. !!
Waarschijnlijk, omdat zij vaak het slachtoffer was van kwalijke opmerkingen over haar uitzonderlijke fraaie, maar desalniettemin erg aanwezige, voluptueuze, iets te pompeuze en in een iets te klein stretch broekje geperste achterwerken, is de regel bedacht dat je niet meer door het net mag provoceren (net woord voor JENNEN)
Wat dat betreft kon je moeilijk en dat is nog steeds zo, kon je moeilijk om Nel heen. Bij het serveren van haar eigen partij gaf dat wel eens pijnlijke momenten. Zo floten scheidsrechters regelmatig af voor ‘scherm’ of screen als over haar heen werd opgeslagen.
Heel vaak gaven de referees Nel het advies om tijdens de opslag van haar team even bij de paal te gaan staan. Bijzonder pijnlijk allemaal, maar ik ZITvlak er niet mee (Wat een woordspeling weer !)
Ik blijf maar afdwalen en ben daarom niet toegekomen aan; waar ik het feitelijk over wilde hebben. Samen met Nel heeft jullie FRITS gezellig gefilostoffeerd over de toekomst van Volle Kassa heren 1 .
Hierover later meer. Dat beloof ik , ook namens Nel.

Tot slot een leuke anekdote aan mij verteld door Tob coach JELLE VAN SCHURK van
dames 1.
Een coach (waarschijnlijk KAREL M., MAAR BARTINUS BOUTERSE ZOU NET ZO GOED KUNNEN) krijgt een gele kaart van de scheids, omdat hij geroepen zou hebben: ‘Kijk uit je doppen, lul !’ Een terechte gele kaart natuurlijk. Zoiets zeg je niet tegen de spelleider. Na afloop vraagt die coach (Dat moet die KAREL M. geweest zijn)” Als ik nou tegen een lul scheids zeg, mag dat dan wel? “
Antwoordde de arbiter: Natuurlijk, dat mag! De coach riep adrem en met stemverheffing : Nou bedankt SCHEIDS!
Een fraai staaltje Frustratiebeheersing toch?
Wel alle smesjes nog an toe. Alweer een column-pje vol. TOT LEES!

FRITS